De reukwaarneming is het gevolg van chemische stoffen in de lucht die de receptorcellen in de reukbol kunnen prikkelen. Deze stoffen, die qua samenstelling en fysisch-chemische structuur uiteenlopen, hebben twee eigenschappen gemeen: vluchtigheid en oplosbaarheid. Er bestaat echter geen chemische formule waarmee kan worden bepaald of een stof een aangename of onaangename geur heeft. <\/p>\n
Vroeger dachten artsen dat een slechte adem verband kon houden met ziekten, die ze probeerden te herkennen aan de hand van de specifieke geur in de uitgeademde lucht van de pati\u00ebnt. De moderne analyse van de adem begon in de jaren 70 (20e eeuw), toen Linus Pauling (winnaar van de Nobelprijs voor scheikunde) erin slaagde om meer dan 200 vluchtige organische stoffen (VOS) te detecteren, zonder ze echter te identificeren, die hij kon scheiden met behulp van gaschromatografietechnieken. Dit was de eerste keer dat werd aangetoond dat de ‘normale’ menselijke adem een gas is met een complexe samenstelling. <\/p>\n<\/div><\/div><\/div>
Tegenwoordig bestaan er moderne analysemiddelen waarmee de verschillende stoffen die door het menselijk lichaam worden uitgeademd, kunnen worden ge\u00efdentificeerd en gemeten. Het gebruik van deze apparaten is echter nog niet wijdverbreid. De bekendste tests zijn die welke de aanwezigheid van de bacterie Helicobacter Pylori, de concentratie van ethanol en aceetaldehyde (alcoholtests) en stikstofmonoxide bij astma detecteren. Momenteel ontwikkelt zich een gebied dat veel belangstelling wekt bij de wetenschappelijke gemeenschap: de vroege diagnose van longkanker aan de hand van deze uitgeademde stoffen. <\/p>\n
In de afgelopen 30 jaar zijn diverse stoffen ge\u00efdentificeerd en is gebleken dat monsters van uitgeademde lucht (afkomstig van \u00e9\u00e9n en dezelfde persoon) meer dan 200 VOS (vluchtige organische stoffen) kunnen bevatten. Bepaalde factoren kunnen de samenstelling van de menselijke adem be\u00efnvloeden, zoals de fysieke toestand van de persoon, de aanwezigheid van diverse aandoeningen, de algemene gezondheidstoestand, de consumptie van bepaalde voedingsmiddelen, het gebruik van medicijnen, omgevingsfactoren en de levensstijl. Tot op heden zijn er meer dan 3000 verschillende verbindingen in de adem gedetecteerd. Opgemerkt moet worden dat de International Association for Breath Research (IABR) beschikt over een voortdurend bijgewerkte database, waarin alle vluchtige stoffen van menselijke en dierlijke oorsprong worden opgeslagen die in de verschillende analysecentra wereldwijd worden ontdekt. <\/p>\n<\/div>
Les compos\u00e9s volatils pr\u00e9sents dans l\u2019air expir\u00e9 peuvent \u00eatre r\u00e9partis en trois grands groupes:<\/p>\n<\/div>
Deze groep omvat alle VOS die in het bloed circuleren en die kunnen worden uitgescheiden, hetzij via de longblaasjes, hetzij via de speekselklieren. De uitgeademde lucht uit de longblaasjes bestaat doorgaans uit diverse soorten chemische verbindingen: organische (koolwaterstoffen, alcoholen, ketonen, aldehyden, esters, alkanen, enz.), anorganische (stikstofmonoxide, moleculaire zuurstof, kooldioxide, enz.) en zelfs niet-vluchtige verbindingen in de uitgeademde gecondenseerde lucht (isoprostanen, cytokines, leukotri\u00ebnen, waterstofperoxide, enz.). Indirect kunnen deze verbindingen ook van externe oorsprong zijn, of ze nu via de huid worden opgenomen (zoals verontreinigende stoffen), via de inname van voedsel\/geneesmiddelen of door inademing. Ook in deze laatste gevallen worden de verbindingen in het lichaam gemetaboliseerd en vervolgens via de uitademing uitgescheiden. <\/p>\n
De lucht uit de longen kan ook vluchtige stoffen bevatten die in verband worden gebracht met bepaalde aandoeningen en die daarom als biomarkers kunnen worden beschouwd. Het opsporen en meten ervan kan nuttig zijn voor een vroege diagnose en vormt een veelbelovend onderzoeksgebied dat de afgelopen jaren een sterke groei heeft doorgemaakt. De volgende tabel geeft enkele voorbeelden: <\/p>\n
| Biomarqueurs<\/th>\n | Gerelateerde aandoeningen<\/th>\n<\/tr>\n<\/thead>\n |
|---|---|
| Aceton<\/td>\n | Diabetes mellitus en acetonemie<\/td>\n<\/tr>\n |
| Nitraten en cyanide<\/td>\n | Besmetting met Helicobacter pylori<\/td>\n<\/tr>\n |
| Waterstofsulfide en limoneen<\/td>\n | Leverziekte en primaire biliaire cirrose<\/td>\n<\/tr>\n |
| Alifatische C2-C5-zuren en methylmercaptan<\/td>\n | Decompensatie van levercirrose<\/td>\n<\/tr>\n |
| Dimethylamine en trimethylamine<\/td>\n | Uremie en nierinsuffici\u00ebntie<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n<\/div><\/div><\/div> <\/div> \n 2. Vluchtige organische stoffen (VOS) van niet-systeemische oorsprong<\/strong><\/h3>\n |