Er bestaan momenteel twee soorten apparaten waarmee stoffen in de uitgeademde lucht kunnen worden gedetecteerd en gemeten:<\/p>\n<\/div>
Het meest gebruikte apparaat in deze categorie is de draagbare Halimeter\u00ae-monitor (Interscan, VS), die de totale hoeveelheid vluchtige zwavelverbindingen meet, maar deze niet identificeert. Voordat deze test wordt gestart, moet de pati\u00ebnt ten minste vijf minuten niet praten. De monitor wordt gekalibreerd op de omgevingslucht en het onderzoek wordt uitgevoerd door een buisje in de mond van de pati\u00ebnt te plaatsen. Dit buisje wordt aangesloten op de monitor terwijl de pati\u00ebnt door de neus ademt. De elektrochemische reacties met de verbindingen in de adem genereren een elektrische stroom die recht evenredig is met de concentratie ervan in het afgenomen monster. De pati\u00ebnt mag in de twee uur voorafgaand aan het onderzoek geen alcohol drinken of mondwater gebruiken. <\/p>\n
Hoewel er een significant verband bestaat tussen de resultaten van de CSV-meters en de organoleptische tests, is dit verband niet erg sterk. Hoewel er een significant verband bestaat tussen de resultaten van de CSV-meters en de organoleptische tests, is dit verband niet erg sterk. In sommige gevallen kunnen pati\u00ebnten normale waarden bij de CSV-meting vertonen, maar hoge organoleptische scores (vals-negatieve resultaten). Dit is te verklaren door de aanwezigheid van andere vluchtige stoffen, zoals VOS (Vluchtige Organische Stoffen), die in de slechte adem aanwezig kunnen zijn: bijvoorbeeld bepaalde vetzuren met een korte keten, polyaminen, alcoholen, fenolverbindingen, alkanen, ketonen en stikstofverbindingen. Al deze verbindingen zijn echter niet detecteerbaar door een CSV-monitor. <\/p>\n
Bovendien is het apparaat weinig gevoelig voor bepaalde zwavelverbindingen, zoals dimethylsulfide. Het is daarom op zichzelf geen toereikend diagnostisch hulpmiddel om de aanwezigheid van halitose vast te stellen. <\/p>\n<\/div><\/div><\/div>
Dit is de meest betrouwbare methode, omdat ze gassen scheidt door hun molecuulgewicht te meten en ze identificeert en meet aan de hand van monsters van uitgeademde lucht, speeksel, witachtige aanslag op de tong, enz. Deze monsters worden geanalyseerd en de samenstellende stoffen kunnen worden ge\u00efdentificeerd door hun massaspectra te vergelijken met die in een referentiedatabase. Gaschromatografie kan worden gecombineerd met massaspectrometrie, waardoor het toepassingsgebied wordt vergroot. Deze methode wordt beschouwd als zeer objectief, reproduceerbaar en betrouwbaar. Er zijn echter maar weinig klinieken die over dit systeem beschikken vanwege de hoge kosten, de noodzaak van hooggekwalificeerde professionals die zijn opgeleid in het gebruik ervan en de relatief lange tijd die de toepassing ervan in beslag neemt. De International Association for Breath Research (IABR) streeft ernaar een database op te zetten en bij te houden die al meer dan 3000 geregistreerde vluchtige stoffen bevat. <\/p>\n<\/div><\/div><\/div>