De levenskwaliteit van een pati\u00ebnt hangt af van indicatoren met betrekking tot zijn fysieke conditie en van hoe hij zijn gezondheidstoestand ervaart. Het is aangetoond dat mensen die denken dat ze een probleem hebben met hun mond en gebit, minder gelukkig zijn en minder zelfvertrouwen hebben. <\/p>\n<\/div>
Er zijn verschillende meetinstrumenten ontwikkeld, zoals de \u201eOral Health Related Quality of Life Measures\u201c (OHQoL), die door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) worden aanbevolen, om de impact van diverse mond- en tandproblemen op fysiek en psychosociaal vlak, en op de levenskwaliteit te beoordelen. Het instrument dat momenteel het meest wordt gebruikt, is de Profile Oral Health Impact (OHIP-49). <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
Deze test, die oorspronkelijk in Australi\u00eb is ontwikkeld, is gebaseerd op het conceptuele model voor mondgezondheid dat door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) wordt gebruikt in het kader van de International Classification of Impairments, Disabilities and Handicaps. De test houdt alleen rekening met factoren die een negatieve invloed hebben op de gezondheid en is van het type Likert 0-4, met antwoordopties die vari\u00ebren van “nooit” tot “zeer vaak”, en bestaat uit 49 vragen (OHIP-49). De vragenlijst is gebaseerd op de ervaring van de pati\u00ebnt en legt de nadruk op de dagelijkse frequentie van de negatieve impact van mond- en tandheelkundige aandoeningen op zijn of haar leven in het algemeen. Er wordt rekening gehouden met zeven verschillende dimensies: functionele beperking (9 vragen), fysieke pijn (9), psychologisch ongemak (5), fysieke beperking (9), psychologische beperking (6), sociale beperking (5) en de daaruit voortvloeiende nadelen (6). Net als in het WHO-model worden de effecten lineair gerangschikt en lopen ze van de biologische dimensie naar de gedragsdimensie en vervolgens naar de sociale dimensie. Met behulp van deze methode bleek dat halitose de mondpathologie is die de grootste negatieve impact heeft. <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
De OHIP-49-schaal houdt echter rekening met de niet-specifieke impact van alle mondproblemen. Om de specifieke impact van halitose beter te kunnen beoordelen, is in 2007 een exclusieve meetschaal voor deze aandoening ontwikkeld: de Halitose Impact Schaal (EIH), ontworpen door clinici en psychologen van het Institut de l\u2019Haleine. Deze meet-schaal maakt het mogelijk om de gedragsmatige gevolgen die voortvloeien uit het besef dat men aan halitose lijdt (bijvoorbeeld kauwgom kauwen of roken) concreter in kaart te brengen, met als doel een meer gepersonaliseerde behandeling van de pati\u00ebnt mogelijk te maken, met de nodige begeleiding en aanbevelingen. Het is ook een schaal van het type Likert, die de frequentie van een reeks negatieve emoties en verdedigingsgedragingen evalueert. Deze evaluatiemethode is ontwikkeld op basis van alle ongemakken die pati\u00ebnten noemen met betrekking tot de impact van halitose op hun leven. <\/p>\n<\/div>