![\"doctor-jonas-nunes-halitosis\"](\"http:\/\/www.halito.pt\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/doutor-jonas-nunes-alito-756x1024.jpg\")
<\/h2>\nDe 13 meest gestelde vragen over slechte adem.<\/strong><\/h2>\nDr. Jonas Nunes, directeur van het Instituut voor Ademhaling en de Ziekenhuisafdeling van het Teknon-centrum in Barcelona, beantwoordt de meest gestelde vragen over de menselijke adem.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>
01. Is halitose of een slechte adem te genezen?<\/strong><\/h2>\nDe term \u2018genezing\u2019 wordt in verband met het begrip halitose ten onrechte of verkeerd gebruikt. Om dit verkeerde taalgebruik nader toe te lichten, moet eerst het succespercentage van het klinische protocol <\/a>worden vermeld dat wij bij het Instituut voor Adem- en Mondgezondheid <\/a> hanteren: dit is het hoogste percentage tot op heden, met een succespercentage van bijna 97% (bevestigd door universitaire instellingen). <\/p>\nDit betekent dat van de 100 pati\u00ebnten die bij ons op consult komen, er minstens 96 na de behandeling (volledig) geen last meer hebben van een slechte adem. Van de overige 4 % zien sommigen hun toestand gedeeltelijk verbeteren, en anderen helemaal niet. Dit zijn zeer positieve resultaten, want men moet begrijpen dat al deze pati\u00ebnten zich tot het Institut de l\u2019Haleine hebben gewend nadat ze talrijke andere gezondheidsprofessionals hadden geraadpleegd, bijna alles hadden geprobeerd en uiteindelijk ervan overtuigd waren dat hun geval geen oplossing kende (we hebben het hier over pati\u00ebnten met een optimale mondhygi\u00ebne en bij wie de oorzaken van de halitose niet duidelijk waren). De criteria die in het onderzoek zijn gebruikt om het succespercentage van onze behandeling te beoordelen, zijn gebaseerd op een drievoudige validatie om de verdwijning van de slechte adem te bevestigen: de bevestiging door familieleden, die van de vertrouwenspersoon of ‘geurbeoordelaar’, en die van apparaten die speciaal zijn ontworpen om onaangename geurstoffen te meten (gaschromatografie). <\/p>\n
\n“De term ‘genezing’ wordt in verband met het begrip halitose ten onrechte gebruikt.”<\/strong><\/h3>\n<\/blockquote>\nWat het succespercentage (96,6 %) betreft, werd een groot deel van deze gevallen als genezen beschouwd (volgens de betekenis die ik aan \u201egenezing\u201c toeken, dat wil zeggen dat de pati\u00ebnt nooit meer last heeft gehad van een slechte adem en gedurende een lange periode geen speciale zorg meer nodig heeft). Genezing treedt bijvoorbeeld op in zeer ernstige gevallen van halitose als gevolg van chronische case\u00efsche tonsillitis. Na chirurgische verwijdering van de infectiehaard (tonsillaircrypta’s) vormt de pati\u00ebnt geen tonsillairstenen meer, waardoor de halitose definitief wordt ge\u00eblimineerd. In andere gevallen echter, hoewel er sprake is van remissie van de halitose, zou het niet strikt zijn om de pati\u00ebnten als \u201cgenezen\u201d te beschouwen (ik geef de voorkeur aan de uitdrukking \u201cbehandelde\u201d pati\u00ebnten); we kunnen bijvoorbeeld de gevallen van halitose als gevolg van speekseltekort (droge mond) noemen. <\/p>\n
Dankzij bepaalde behandelingen kan men inderdaad gedurende een bepaalde periode een duidelijke verbetering van de speekselproductie waarnemen (bijvoorbeeld door het regelmatig innemen van cholinerge geneesmiddelen). Dit betekent echter niet dat de pati\u00ebnt twintig jaar later geen herhalingsbehandeling van enkele maanden meer nodig heeft (bij sommige mensen treden enkele jaren na de behandeling recidieven op, met een duidelijke afname van de speekselproductie) . Ik beschouw de pati\u00ebnt als ‘behandeld’ (aangezien hij nooit meer halitose heeft vertoond), maar zijn geval is niet definitief ‘afgesloten’ (misschien heeft hij enkele jaren later weer een behandeling nodig). Daarom stel ik dat de term ‘genezing’ in deze gevallen misleidend is. <\/p>\n
Een echte behandeling kan niet beperkt blijven tot mondverzorgingsproducten die de slechte geur alleen maar maskeren (zoals mondwater of pepermuntkauwgom); deze producten hebben een kortstondig effect en kunnen niet worden beschouwd als een klinisch succes (laat staan als een \u2018genezing\u2019 of \u2018behandeling\u2019). De huidige trend om het begrip ‘zorg’ of ‘genezing’ op puur commerci\u00eble gronden te misbruiken, getuigt naar mijn mening van een totaal gebrek aan ethiek. In veel gevallen gaat het niet om genezing, maar om een levenslange afhankelijkheid van producten die de geur alleen maar maskeren (kortstondig effect en noodzaak om deze producten meerdere keren per dag te gebruiken).<\/p>\n<\/div>
Dr. Jonas Nunes, directeur van het Instituut voor Ademhaling en de Ziekenhuisafdeling van het Teknon-centrum in Barcelona, beantwoordt de meest gestelde vragen over de menselijke adem.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>
01. Is halitose of een slechte adem te genezen?<\/strong><\/h2>\nDe term \u2018genezing\u2019 wordt in verband met het begrip halitose ten onrechte of verkeerd gebruikt. Om dit verkeerde taalgebruik nader toe te lichten, moet eerst het succespercentage van het klinische protocol <\/a>worden vermeld dat wij bij het Instituut voor Adem- en Mondgezondheid <\/a> hanteren: dit is het hoogste percentage tot op heden, met een succespercentage van bijna 97% (bevestigd door universitaire instellingen). <\/p>\nDit betekent dat van de 100 pati\u00ebnten die bij ons op consult komen, er minstens 96 na de behandeling (volledig) geen last meer hebben van een slechte adem. Van de overige 4 % zien sommigen hun toestand gedeeltelijk verbeteren, en anderen helemaal niet. Dit zijn zeer positieve resultaten, want men moet begrijpen dat al deze pati\u00ebnten zich tot het Institut de l\u2019Haleine hebben gewend nadat ze talrijke andere gezondheidsprofessionals hadden geraadpleegd, bijna alles hadden geprobeerd en uiteindelijk ervan overtuigd waren dat hun geval geen oplossing kende (we hebben het hier over pati\u00ebnten met een optimale mondhygi\u00ebne en bij wie de oorzaken van de halitose niet duidelijk waren). De criteria die in het onderzoek zijn gebruikt om het succespercentage van onze behandeling te beoordelen, zijn gebaseerd op een drievoudige validatie om de verdwijning van de slechte adem te bevestigen: de bevestiging door familieleden, die van de vertrouwenspersoon of ‘geurbeoordelaar’, en die van apparaten die speciaal zijn ontworpen om onaangename geurstoffen te meten (gaschromatografie). <\/p>\n
\n“De term ‘genezing’ wordt in verband met het begrip halitose ten onrechte gebruikt.”<\/strong><\/h3>\n<\/blockquote>\nWat het succespercentage (96,6 %) betreft, werd een groot deel van deze gevallen als genezen beschouwd (volgens de betekenis die ik aan \u201egenezing\u201c toeken, dat wil zeggen dat de pati\u00ebnt nooit meer last heeft gehad van een slechte adem en gedurende een lange periode geen speciale zorg meer nodig heeft). Genezing treedt bijvoorbeeld op in zeer ernstige gevallen van halitose als gevolg van chronische case\u00efsche tonsillitis. Na chirurgische verwijdering van de infectiehaard (tonsillaircrypta’s) vormt de pati\u00ebnt geen tonsillairstenen meer, waardoor de halitose definitief wordt ge\u00eblimineerd. In andere gevallen echter, hoewel er sprake is van remissie van de halitose, zou het niet strikt zijn om de pati\u00ebnten als \u201cgenezen\u201d te beschouwen (ik geef de voorkeur aan de uitdrukking \u201cbehandelde\u201d pati\u00ebnten); we kunnen bijvoorbeeld de gevallen van halitose als gevolg van speekseltekort (droge mond) noemen. <\/p>\n
Dankzij bepaalde behandelingen kan men inderdaad gedurende een bepaalde periode een duidelijke verbetering van de speekselproductie waarnemen (bijvoorbeeld door het regelmatig innemen van cholinerge geneesmiddelen). Dit betekent echter niet dat de pati\u00ebnt twintig jaar later geen herhalingsbehandeling van enkele maanden meer nodig heeft (bij sommige mensen treden enkele jaren na de behandeling recidieven op, met een duidelijke afname van de speekselproductie) . Ik beschouw de pati\u00ebnt als ‘behandeld’ (aangezien hij nooit meer halitose heeft vertoond), maar zijn geval is niet definitief ‘afgesloten’ (misschien heeft hij enkele jaren later weer een behandeling nodig). Daarom stel ik dat de term ‘genezing’ in deze gevallen misleidend is. <\/p>\n
Een echte behandeling kan niet beperkt blijven tot mondverzorgingsproducten die de slechte geur alleen maar maskeren (zoals mondwater of pepermuntkauwgom); deze producten hebben een kortstondig effect en kunnen niet worden beschouwd als een klinisch succes (laat staan als een \u2018genezing\u2019 of \u2018behandeling\u2019). De huidige trend om het begrip ‘zorg’ of ‘genezing’ op puur commerci\u00eble gronden te misbruiken, getuigt naar mijn mening van een totaal gebrek aan ethiek. In veel gevallen gaat het niet om genezing, maar om een levenslange afhankelijkheid van producten die de geur alleen maar maskeren (kortstondig effect en noodzaak om deze producten meerdere keren per dag te gebruiken).<\/p>\n<\/div>
Dit betekent dat van de 100 pati\u00ebnten die bij ons op consult komen, er minstens 96 na de behandeling (volledig) geen last meer hebben van een slechte adem. Van de overige 4 % zien sommigen hun toestand gedeeltelijk verbeteren, en anderen helemaal niet. Dit zijn zeer positieve resultaten, want men moet begrijpen dat al deze pati\u00ebnten zich tot het Institut de l\u2019Haleine hebben gewend nadat ze talrijke andere gezondheidsprofessionals hadden geraadpleegd, bijna alles hadden geprobeerd en uiteindelijk ervan overtuigd waren dat hun geval geen oplossing kende (we hebben het hier over pati\u00ebnten met een optimale mondhygi\u00ebne en bij wie de oorzaken van de halitose niet duidelijk waren). De criteria die in het onderzoek zijn gebruikt om het succespercentage van onze behandeling te beoordelen, zijn gebaseerd op een drievoudige validatie om de verdwijning van de slechte adem te bevestigen: de bevestiging door familieleden, die van de vertrouwenspersoon of ‘geurbeoordelaar’, en die van apparaten die speciaal zijn ontworpen om onaangename geurstoffen te meten (gaschromatografie). <\/p>\n
\n“De term ‘genezing’ wordt in verband met het begrip halitose ten onrechte gebruikt.”<\/strong><\/h3>\n<\/blockquote>\n
Wat het succespercentage (96,6 %) betreft, werd een groot deel van deze gevallen als genezen beschouwd (volgens de betekenis die ik aan \u201egenezing\u201c toeken, dat wil zeggen dat de pati\u00ebnt nooit meer last heeft gehad van een slechte adem en gedurende een lange periode geen speciale zorg meer nodig heeft). Genezing treedt bijvoorbeeld op in zeer ernstige gevallen van halitose als gevolg van chronische case\u00efsche tonsillitis. Na chirurgische verwijdering van de infectiehaard (tonsillaircrypta’s) vormt de pati\u00ebnt geen tonsillairstenen meer, waardoor de halitose definitief wordt ge\u00eblimineerd. In andere gevallen echter, hoewel er sprake is van remissie van de halitose, zou het niet strikt zijn om de pati\u00ebnten als \u201cgenezen\u201d te beschouwen (ik geef de voorkeur aan de uitdrukking \u201cbehandelde\u201d pati\u00ebnten); we kunnen bijvoorbeeld de gevallen van halitose als gevolg van speekseltekort (droge mond) noemen. <\/p>\n
Dankzij bepaalde behandelingen kan men inderdaad gedurende een bepaalde periode een duidelijke verbetering van de speekselproductie waarnemen (bijvoorbeeld door het regelmatig innemen van cholinerge geneesmiddelen). Dit betekent echter niet dat de pati\u00ebnt twintig jaar later geen herhalingsbehandeling van enkele maanden meer nodig heeft (bij sommige mensen treden enkele jaren na de behandeling recidieven op, met een duidelijke afname van de speekselproductie) . Ik beschouw de pati\u00ebnt als ‘behandeld’ (aangezien hij nooit meer halitose heeft vertoond), maar zijn geval is niet definitief ‘afgesloten’ (misschien heeft hij enkele jaren later weer een behandeling nodig). Daarom stel ik dat de term ‘genezing’ in deze gevallen misleidend is. <\/p>\n
Een echte behandeling kan niet beperkt blijven tot mondverzorgingsproducten die de slechte geur alleen maar maskeren (zoals mondwater of pepermuntkauwgom); deze producten hebben een kortstondig effect en kunnen niet worden beschouwd als een klinisch succes (laat staan als een \u2018genezing\u2019 of \u2018behandeling\u2019). De huidige trend om het begrip ‘zorg’ of ‘genezing’ op puur commerci\u00eble gronden te misbruiken, getuigt naar mijn mening van een totaal gebrek aan ethiek. In veel gevallen gaat het niet om genezing, maar om een levenslange afhankelijkheid van producten die de geur alleen maar maskeren (kortstondig effect en noodzaak om deze producten meerdere keren per dag te gebruiken).<\/p>\n<\/div>