De 13 meest gestelde vragen over slechte adem.

Dr. Jonas Nunes, directeur van het Instituut voor Ademhaling en de Ziekenhuisafdeling van het Teknon-centrum in Barcelona, beantwoordt de meest gestelde vragen over de menselijke adem.

05. Komt de oorzaak van halitose of een slechte adem uit de maag?

Er bestaat een wijdverbreide opvatting dat halitose die uit de maagstreek komt een van de meest voorkomende vormen is. Dit klopt niet met de werkelijkheid; het is niet een van de meest voorkomende oorzaken. Uit recente rapporten van verschillende Europese klinische centra blijkt dat het percentage patiënten dat aan deze vorm van halitose lijdt, doorgaans niet hoger ligt dan 3 % van alle personen die een behandeling aanvragen.

Toch is slechte adem die uit de maag komt niet louter verbeelding (sommige merken mondwater suggereren dit om hun mondverzorgingsproducten beter te verkopen). Slechte adem die uit de maag komt, bestaat echt en wordt meestal ontdekt tijdens een consult. Maar het aantal gevallen is niet zo hoog als vaak wordt gedacht, als je bedenkt dat bijna 30% van de bevolking in de een of andere vorm een maagaandoening heeft. Bepaalde stammen van de maagbacterie Helicobacter Pylori kunnen echter vluchtige zwavelverbindingen produceren; en er is ook aangetoond dat diverse aandoeningen van de maag en het spijsverteringsstelsel vatbaar maken voor het ontstaan van halitose.

“Er is aangetoond dat bepaalde stammen van de maagbacterie Helicobacter pylori in staat zijn om vluchtige zwavelverbindingen te produceren.”

We kunnen hier enkele pathologische oorzaken noemen die we in het Institut de l’Haleine hebben waargenomen en die zijn bevestigd in wetenschappelijke studies die door andere medische centra zijn gepubliceerd: gastritis, maagzweren, hiatushernia’s, gastro-oesofageale reflux, Zenker-divertikels; inflammatoire darmziekten; de aanwezigheid van vreemde voorwerpen in de keelholte; neoplasieën van het spijsverteringskanaal. In dit verband, en om een veelgestelde vraag van onze patiënten te beantwoorden, wil ik hier benadrukken dat een spijsverteringsendoscopie niet moet worden beschouwd als een standaardprocedure voor de diagnose van halitose (de resultaten zijn zeer weinig specifiek in vergelijking met die van gaschromatografie).

Gaschromatografie blijkt het meest betrouwbare onderzoek te zijn; en hoewel iemand met halitose aan een spijsverteringsaandoening kan lijden, ligt de oorzaak van de vastgestelde halitose vaak heel ergens anders (dit kan bijvoorbeeld een KNO-aandoening zijn). Wanneer er echter sprake is van bijbehorende spijsverteringssymptomen, kan een spijsverteringsendoscopie nuttig zijn om bepaalde van de bovengenoemde aandoeningen te diagnosticeren.